چرا نباید خود را «مارکسیست- لنینیست» بنامیم؟

                                                     امید دادآر

ما باید بخاطر آوریم که واژه ی «مارکسیزم- لنینیزم» بعد از مرگ «لنین» رهبر انقلاب کبیر اکتبر، برای نخستین بار در سخنرانی «زینوویوف» در پنجمین کنگره بین الملل کمونیستی ( در سال ۱۹۲۴) طرح شد.

جواب راه کارگر در ادامه مطلب

           اخراج بیست هزار نفر مخالف از حزب کمونیست شوروی

                           طی پاکسازی اخیر (ژانویه ۱۹۳۶)

                                                      لئون تروتسکی

                                                 برگردان: کيومرث عادل

موج جدید پاکسازی در حزب کمونیست اتحادیه جماهیر شوروی اینبار در حالی به عنوان بررسی اعتبار نامه های حزبی در جریان است که بر خلاف دفعات قبل بدون شرکت صوری اعضای خود حزب، جلسات عمومی، اقرار شخصی، اتهام عمومی و تأیید مدارک انجام می گیرد. ماشین بازرسی برای اینکه موضوع را تنها اعتبارنامه های حزبی جلوه دهد کاملاً پشت پرده عمل می کند.در واقع 10 درصد حزب در جریان این بررسی اخراج شده اند و در حالی که هنوز بررسی کاندیداهای حزب پایان نگرفته بیش از دویست هزار نفر از صفوف حزب عزل شده اند. یادآور می شوم که این تعداد کل نیرو های بلشویک در زمان تسخیر قدرت توسط پرولتاریا بود.

قطعنامه نمایندگان چپگرای پارلمان بریتانیا علیه

اختناق بر عليه فعالين کارگری ايران

چهارم ژوئيه ۲۰۰۷ (۱۳ تير ۱۳۸۶) جان مکدونال، نماینده چپگرایی پارلمان بریتانیا؛ با در نظر گرفتن افزايش اختناق در ايران و وضعيت وخيم محمود صالحی در زندان، قطعنامه ی با عنوان «اختناق بر عليه فعالين کارگری در ايران» (EDM ۱۸۴۶)* را در پارلمان طرح کرد - که تا به حال 33 نفر از نمايندگان آن را امضاء کرده‌اند. متن اين قطعنامه به اين ترتيب بود:

اين مجلس:

با نگرانی ی فراوان در نظر دارد که اختناق بر عليه فعالين کارگری ای که کوشش می‌نمايند تا اتحاديه‌های صنفی ی مستقل احياء کنند؛ همچنين در نظر دارد که محمود صالحی، رهبر اتحاديه خبازان در سقز (در کردستان ايران)، نه فقط که به خاطر فعاليت‌های صنفی خود زندانی شده است، بلکه، با وجود اينکه تنها يک کليه دارد، از درمان پزشکی حياتی محروم می‌باشد؛ از حکومت ايران تقاضای اکيد می‌کند که آقای صالحی را آزاد کرده و حکم دادگاه او که به خاطر  فعاليت‌های صنفی وی صادر شده را لغو کرده؛ و حکومت بريتانيا را فرا می‌خواند که بر حکومت ايران فشار وارد کند که حقوق اتحاديه‌های صنفی و مقاوله نامه‌های سازمان بين المللی کار را رعايت کند.

لینک پی دی اف همراه با عکس های امضا کنندگان

                                       قابل توجه خوانندگان 

خوانندگان عزيز بدين وسيله اعلام می شود که به علت تعطيلات تابستانی دانشگاه ها، «ميليتانت» در ۲ ماه آتی ماهانه و سپس مجددا از مهرماه دو هفته يکبار انتشار می يابد.

شورای سردبيری «میلیتانت»

           حمایت دانشجویان و تشکلات بزرگ دانشجوئی جهان

درباره ی طب انقلابی*

ارنستو چه گوارا 

برگردان: رادمان روئین تن

این متن یکی از سخنرانی های «ارنستو چه گوارا» در تاریخ نوزدهم آگوست ۱۹۶۰  است که در مقابل تعداد انبوهی از میلیشای کوبائی ایراد شده است.

این جشن ساده در میان صدها مراسمی که مردم کوبا  روزانه برگزار می کنند از آن جهت برای من حائز اهمیت است که آنها آزادی ، پیشرفت تمام قوانین انقلابی  و پیشروی شان  در راه تکمیل استقلال را، جشن می گیرند.

تقریبا همه می دانند که من سالها پیش حرفه ی خودمان را بعنوان یک پزشک آغاز کردم. زمانیکه من بعنوان یک پزشک شروع بکار کردم، [و یا] زمانیکه که مشغول  تحصیل در رشته ی پزشکی بودم، قسمت عمده ی مفاهیمی که امروز بعنوان یک انقلابی دارا هستم از گنجینه ی ایده و افکار من غایب بودند. من در آنموقع بمانند بقیه آدمها می خواستم موفق بشوم. خیال داشتم که یک دانشمند و محقق معروف در علم پزشکی بشوم؛ رویای یک کار خستگی ناپذیر جهت کشف چیزی که بتواند به انسانیت کمک کند و همچنین بتواند مرا به موفقیت فردی برساند  را در سر داشتم . [خلاصه کلام] من نیز بمانند همه،  محصول و زاده ی محیط خود بودم.

« چه گوارا» و تداوم مارکسيزم

مجتبی بنی جمالی

 زندگی سياسی ارنستو چه گوارا

«کارلوس تابلادا» اقتصادان مارکسيست کوبائی در مورد زندگی سياسی چه گوارا چنين می نويسد: "هنگامی که او شانزده ساله بود شروع به خواندن آثار کارل مارکس، فردريش انگلس و لنين نموده و در کنار آثار ديگر با « سرمايه» و « بيانيه حزب کمونيست» مارکس و انگلس آشنايی پيدا کرد؛ در اين سن يک واژه نامه فلسفی تدوين و در طول سال های تحصيلی در دانشگاه نوشته های ديگری از قبيل «آنتی دورينگ» انگلس و « امپرياليزم بالاترين مرحله سرمايه داری» و « دولت و انقلاب» لنين را مطالعه نمود. در سفرهای خود به آمريکای لاتين و مناطق کارائيب تا سال 1959 علاوه بر استفاده از دانش پزشکی خود، تاريخ و فرهنگ اين کشورها را نيز تحقيق و مطالعه نمود؛ او علاقه خاصی به باستان شناسی و فرهنگ های بومی و پيشرفته ترين نظريات مربوط به علوم اجتماعی داشت. دانسته های وی از واقعيات قاره آمريکا، رهنمون وی در فهم و تعميق مطالعات مارکسيستی او گرديد.

ونزوئلا: کنترل قيمت ها،

کميابی مواد غذايی، احتکار و سوسياليسم

                                                  اريک دميستر در کارکاس ونزوئلا

                                                           ۱۶  مه ۲۰۰۷

                                                                   برگردان و تلخيص: شکوفه بهار

"با مطالعه آثار لنين که از مردم روسيه خواست تا برعليه کمبود گوشت و نان مبارزه کنند، ملاحظه می کنيم که ما امروز شاهد همان مشکل هستيم. صد سال گذشته است اما آنها همان کاری را که در آن زمان با مردم روسيه کردند، حالا تکرار می کنند؛ نظام سرمايه داری کهن هنوز هم زنده است...منظور من حکومت نيست، بلکه وضعيت سرمايه داری است، نظام سرمايه داری، و بالاتر از همه زمينه اقتصادی است و اين بخش ديگری از موضوع است، سوسياليسم بايد وارد عرصه اقتصادی گردد، اگر اين کار را نکند، کاری که ما داريم می کنيم سوسياليسم نيست، و آن چيزی که ما انجام می دهيم انقلاب نيست." (برگرفته از سخنرانی هوگو چاوز در جلسه حزب سوسياليستی متحد ـ ۲۴ مارس ۲۰۰۷).

مصاحبه میلیتانت با

«ژاک مورو» يکی از رهبران لوت اوریر* «نبرد کارگر» فرانسه

لطفا سازمان خود را به خواننده های ما معرفی کنيد و خلاصه از تاريخچه آن را بگوييد و اين که در چه اعتصاب مهمی دخالت داشته و چه مبارزاتی کرده و از اهداف برنامه های اصلی اش، روش فعاليت و جهت گيری اش بگوييد.

"نبرد کارگر" در فرانسه درست به دنبال ماه مه 1968 در نتيجه ممئوع شدن "صدای کارگر" تشکيل گرديد. صدای کارگر به علت شرکت در شورش دانشجويی و سه هفته اعتصاب عمومی که تمام فرانسه و رژيم دوگل را به لرزه درآورد، ممنوع گرديد. صدای کارگر گروه کوچکی بود که در سال 1947 رهبری اعتصاب کارگران کارخانجات ماشين سازی «رنو» را داشت. اين اعتصاب حزب کمونيست فرانسه را که يک حزب استالينيستی بود، وادار کرد تا از سياست های سازشگران طبقاتی دست کشيده و خود را از دولت بورژوايی بيرون بکشد.

اعلام انصراف از همکاری با حزب کمونیست کارگری – حکمتیست

بعد از یک مدت طولانی انتظار

یادداشتهای انتقادی «چه گوارا» انتشار یافت!

مایکل لووی

برگردان : رادمان روئین تن

«مایکل لووی» رئیس بخش تحقیقات جامعه شناسی ی «مرکز علمی پژوهش ملی» در پاریس است. او نویسنده ی پر تلاش مارکسیست و خالق آثاری همچون «مارکسیزم چه گوارا»، «مارکسیزم و الهیات رهائی بخش»، «سرزمین پدری یا زمین مادری» و « توسعه مرکب و ناهموار» می باشد

مفهوم کنترل کارگری

رضا مهدوی

در دوره آتی مبارزات طبقاتی، با تغییر تناسب قوا به نفع کارگران، ما شاهد اشغال کارخانه ها و اعمال کنترل کارگری توسط کارگران خواهیم بود. از اینرو بررسی مفاهیم اولیه این تجربه کارگری بسیار حائز اهمیت است. بحث و تبادل نظر در این مورد می تواند ما را با ابزار برنده تر و مؤثر تر در نبرد با سرمایه داری مجهز کند. در این مقاله به مفاهیم اساسی کنترل کارگری در دوره کنونی پرداخته می شود. اما پیش از پرداختن به توضیح مفهوم «کنترل کارگری» در دوره کنونی (پیشا کنار گذاشتن نظام سرمایه داری)، می بایست به مفهوم کلاسیک کنترل کارگری پرداخته شود.                                             

چند نکته کوتاه به بهانه سفر دانیل اورتگا به تهران

سفرهای برخی از رهبران کشورهای آمریکای لاتین به ایران و برقراری ارتباط گیری سیاسی و اقتصادی آنها با دولت سرمایه داری ایران سؤالاتی را در میان فعالان سیاسی بر انگیخته است. برای پاسخگویی و اتخاذ موضع صحیح در این موارد ضروری است که به بهانه سفر اخیر اورتگا (رهبر ساندنیست ها و رئیس جمهور نیکاراگوئه)، اشارات کوتاهی به  این موضوع بشود.

۱- بدیهی است که ما به عنوان یک گرایش مارکسیست انقلابی ارتباط گیری نزدیک هیچ دولتی ( از جمله دولت چاوز) را با دولت سرکوبگری مانند دولت احمدی نژاد تایید نمی کنیم. به اعتقاد ما یک دولت سوسیالیستی انقلابی هیچگاه وارد مذاکرات و معاملات پشت پرده با یک دولت سرمایه داری سرکوبگر که مخالفان خود را به زندان روانه کرده و اکثر جامعه را مرعوب می کند؛ نخواهد شد. 

             مردم به خشم آمده پمپ بنزین ها را به آتش کشیدند! 

پس از اعلام سهمیه بندی بنزین تنها چند ساعت قبل از آغاز طرح از  طریق برنامه شبانه شبکه دو تلویزیون،پمپ بنزین ها با هجوم مردم برای دریافت بنزین رو به رو شدند.

۱۸ تیر ماه فرا می رسد: چه باید کرد؟

با نزدیک شدن ۱۸ تیرماه مسئولان دولتی همانند سال های پیش دست به تدارکات زده و یاران ما در پلی تکنیک را دستگیر و روانه اوین کرده اند. روشن است که دستگیری های اخیر و ارعاب دانشجویان به چه منظوری سازمان می یابد. علت اصلی آن ایجاد جو رعب و وحشتی است که از برگزاری مراسم موفقیت آمیز  ۱۸ تیر جلوگیری کند.

در مقابل؛ ما دانشجویان تنها یک راه در مقابل خود داریم: اتحاد و سازمان دهی هرچه متشکل تر ۱۸ تیر. برای تدارک سازماندهی بررسی و بکار گیری درس های  ۱۸ تیر ۱۳۷۸ ضروری است. 

                             نشریه شماره چهارم میلیتانت منتشر شد

سخنی با دوستان "مائوئیست"

اراده خردمند

۱- پیش از بحثم باید اعلام کنم که من به هیچ "ایسم"ی وابسته نیستم. فقط خود را وابسته به جهان بینی پرولتاریا (یعنی مارکسیسم انقلابی) می دانم.  ایسم هایی مانند تروتسکیسم، استالینیسم، مائوئیسم،  تیتوئیسم و گورایسم و غیره همه یا در تداوم و تقویت جهان بینی پرولتاریا عمل کرده و یا انحرافی از آن هستند. اگر در تداوم آنند، همان مارکسیسم انقلابی اند. بنابراین دعوا بر سر "ایسم" ها نیست که بحث بر سر تداوم و حراست از دستآورهای جنبش کارگری در سطح جهانی است. 

اعتراض ۶۹ تن از رهبران جنبش کارگری و دانشجویی اسپانیا به احمدی نژاد

در حمایت از دانشجویان در بند پلی تکنیک